Mijn lieve en arme vrouw Wies kan er niet meer tegen, en ik kan dat weer niet aanzien. Bovendien wil ik niets meer met Nederland-Hufterland te maken hebben, dus wel naar Spanje emigreren of nog beter daar politiek asiel aanvragen en zo snel mogelijk een andere nationaliteit krijgen. Immers dat maakt het voor de Nederlandse Staat veel moeilijker om mij te kunnen bedriegen en 'kalt te stellen'. Het 'cordon sanitair' wordt veel moeizamer, ze moeten de Spaanse autoriteiten om hulp vragen. Als dit Koninklijk is goedgekeurd(op valse gronden), is dat overigens zeker mogelijk.
Dilemma is nu het volgende:
- Wies denkt op valse gronden, fraude, oplichting en ernstig bedrog, dat haar niets mankeert. Terwijl ze juist ernstig ziek is met in haar lieve hoofdje een dubbele of emotionele persoonlijkheid, die haar dingen laat doen die ze achteraf zelf niet meer weet. Ze zal daardoor zelfs liegen en feiten(!) verdringen. Ze is dus feitelijk deels(!) ontoerekeningsvatbaar. Normaal ga je met zo iemand naar een psychiater en kan met wat therapie die blokkade in haar hoofd opgeheven worden. Dat is hier onmogelijk gemaakt omdat die in plaats van haar te helpen mij gedwongen willen opnemen zonder enig onderzoek overigens. Recht op verdediging heb je dan NIET. Dus is in Nederland die oplossing onmogelijk gemaakt. De deskundige bij uitstek Onno van der Hart werkt juist mee aan de doofpot en is medeplichtig, hij was degene die mij drogeerde en een mij onbekend document liet tekenen. Hij weigert dan ook iedere hulp.
- Nu mij hier in Nederland normaal functioneren onmogelijk is gemaakt, en mij al mijn burger rechten zijn ontnomen(recht om aangifte te doen, recht op juridische bijstand, recht op een normaal gezinsleven, recht op bescherming door Justitie, recht op mediahulp, recht op politieke hulp, recht op wat empathie), kan ik hier niet langer blijven. Dus wil naar Spanje emigreren of politiek asiel aanvragen en de Spaanse nationaliteit aannemen.
- Wies wil dat niet want haar kinderen wonen hier. Zou ik echter gelijk hebben, zo stelt ze, dan zou er een andere situatie zijn. Dan mocht ik ook wel mijn boek uitgeven en zou ze samen met mij op de barricaden staan. Nu dus niet, want haar omgeving bedriegt haar en houd haar valselijk voor dat ik juist gek ben en haar niets mankeert. Dat is pure fraude en verraad, maar dat kan deze gewetenloze lieden niets schelen.
- Als gevolg van bovenstaande wil ze dus scheiden, want ik zal immers altijd doorgaan met mijn gevecht tegen de Staat der Nederlanden, alle politici en familieleden die ons dit hebben aangedaan. Ook tegen de Koningin als die inderdaad bewust(!)Â betrokken is.
- Zonder advocaat kan ik mij in Nederland dus niet verdedigen tegen de valse beschuldigingen van de psychiaters die mij rustig schizofreen of gek noemen, en het gruwelijke bedrog van de Staat. Dus kan ik haar ook nooit nog beter dit bewijzen. Mijn bewijs via statistisch onmogelijk zijn van toeval, verdringt ze gewoon door haar ziekte. Psychiaters(zijn overigens prima op de hoogte!) schuiven dat ook gewoon weg, dan had politie al lang ingegrepen. Pas als een ander mij zou ondersteunen 'Hans ik ga naast je staan', dan kan ze het wellicht wel. Maar in Nederland-Hufterland kun je dat wel vergeten.
- Zonder een normaal werkende Justitie en Politie die optreden tegen misdrijven, fraude en bedrog, kun je niet in een land blijven wonen. Dus is emigreren of Politiek Asiel een noodzaak en geen keuze meer. We kunnen nog maar één goedkope woning betalen ook. Kotsmisselijk word je dan van de laffe Nederlandse advocatuur als je bedenkt dat wij recht hebben op tussen 1 en 2 miljoen euro aan schadevergoedingen, maar dat zonder(!) advocaat in Nederland nooit kunnen afdwingen.
- Als ik dat vrijwillig doe, zal men stellen dat ik geen recht op schadevergoeding heb. Dat weet ik inmiddels wel.
- Als ik weiger, dan moet ze naar een advocaat om het af te dwingen. Ik zou dan wellicht ook een advocaat moeten krijgen? Dan zou ik de hele zaak wellicht kunnen opbreken? Want het gaat dan over deze gruwelijke doofpot en een rechter moet dan meebeslissen of het terecht is dat wij moeten scheiden op valse(!) gronden. Dus zou op zich een succesje van mijn kant zijn. Want rechters/overheid weten nu nog niet of ze dit gaan winnen of niet en zijn natuurlijk erg voorzichtig. Met mijn boek en later film kan ik ervoor zorgen dat eenieder die ons dit aandoet de geschiedenis ingaat als de verrader en crimineel. Bij Anne Frank zoekt men nu nog(!) naar de verrader! En dat willen de Nederlandse hufters liever niet. In het geniep en achterbaks is geen probleem, maar openlijk? Nee, dat durven ze niet, de lafbekken.
- Als ik wil emigreren naar Spanje en daar iets wil kopen, heb ik een hypotheek nodig en moet dus mijn vrouw mee tekenen. Ze zegt dat ze dat niet wil doen. Dan eerst scheiden en met wat overblijft naar Spanje? Dan moet ik dus eerst huren en intussen mijn huis verkopen, maar dat schiet ook niet veel op. Hoewel het tijdelijk zou kunnen. Ik zou daar in alle rust mijn deel 2 en 3 kunnen afmaken, net als Multatuli dat in het buitenland moest doen. Daar lijkt mijn verhaal nog het meest op. Pas na zijn dood begon men in te zien dat hij altijd al gelijk had gehad.
- Als we beiden een advocaat moeten nemen gaat het handen vol geld kosten en vechten we tegen elkaar, terwijl we eigenlijk liever samen oud willen worden, maar dit bedrog van de eeuw, als een molensteen om onze nek hangt.
- Maar ook nu worden we door de bedriegers en fraudeurs al uit elkaar gedreven. Een langzaam slepend gruwelijk proces als je je geliefde zo ziet lijden. Zonder de mogelijkheid te hebben om er iets aan te doen zonder een advocaat of een integere overheid. Immers Justitie en Politie zijn ook buiten mijn/onze rechten gesteld.
- Vrijwillig scheiden is volgens mij capituleren voor deze gewetenloze en meedogenloze Groep Mengele. En dat zou zeer onverstandig zijn. Ze zouden nog gemakkelijker haar kunnen manipuleren. Niemand zou haar nog helpen en beschermen. De familie al zeker niet, die hebben immers nooit ook maar iets voor haar/ons gedaan. Die feesten wel gewoon door.
- Wies blijkt zich keihard op te stellen. Ze wil alles waar ze recht op heeft en zal mij wel even een poepje laten ruiken. Terwijl ik dus haar terecht adviseer om met mij naar Spanje te emigreren, al is het maar tijdelijk desnoods. Want daar kun je in het binnenland voor een dikke twee ton een prachtig huis bewonen met zwembad en zijn we dus veel voordeliger uit dan in Nederland-Hufterland en kunnen nog vele jaren gelukkig leven als ons dat nog gegeven is dan. Maar ze wil dat wel, maar dan moet ik mijn boeken en dit verhaal laten rusten. Wat ik nooit zal doen. Ik ga deze strijd tegen deze gewetenloze groep Mengele winnen. Koste wat het kost, ik maak de schuldigen wereldberoemd of beter berucht! Normaal zou ik ook prima voor haar gezorgd hebben en desnoods hier een flat gehuurd, maar nu bekruipt mij het gevoel dat mijn liefde voor haar wel erg van één kant komt. Al ruim drie jaar geen seks of enige liefde meer. Nooit een liefdevolle hand, helemaal niets meer. Schoppen kan ik krijgen, en ja ik weet dat wordt haar aangepraat door groep Mengele, dus familie, medici en overheid, maar toch slijpt het gevoel ook bij mij langzaam in. Ik probeer haar iedere dag nog te laten voelen dat ik van haar houd, maar krijg stank voor dank.
Zie ik dit zo helder en goed? (niemand zal antwoorden weet ik al)
Hans Smedema Copyright 2008 Hans Smedema Drachten